Rondleiding: Carel Visser in Rijksmuseumtuinen
Door: Maya Mutlu
Waar: Amsterdam, tuinen van het Rijksmuseum
Wanneer
Maximaal 15 deelnemers
Opgeven en veilig betalen via iDeal/Wero: klik op onderstaande knop
Stap in de radicale, menselijke en diep filosofische wereld van Carel Visser (1928–2015) tijdens een exclusieve rondleiding door de Rijksmuseumtuinen.
Tijdens deze wandeling ontdekt u de belangrijkste Nederlandse constructivistische beeldhouwer van de twintigste eeuw, wiens dertien monumentale sculpturen van ijzer, staal en beton voor het eerst samen worden getoond. Dit is een historische mijlpaal, aangezien de jaarlijkse tuintentoonstelling van het Rijksmuseum voor het eerst volledig gewijd is aan een Nederlandse kunstenaar. De meesterwerken, die soms wel acht meter hoog of vijf meter lang zijn, zijn afkomstig uit toonaangevende musea, particuliere collecties en de openbare ruimte. Zo ziet u onder andere het iconische, acht meter hoge stalen meesterwerk Jacobsladder (1954) uit Utrecht en de indrukwekkende sculpturen Meer (2006) en Grote vier (1954), die zelden of nooit van hun oorspronkelijke plek zijn geweken.
Tijdens de wandeling ervaart u hoe Visser, die aanvankelijk architectuur studeerde in Delft en beeldhouwkunst aan de Koninklijke Academie in Den Haag, zich resoluut verzette tegen de traditionele beeldhouwkunst met marmer, hout of brons. Hij ging industriële materialen liever te lijf met een snijbrander en een lasapparaat. Waar zijn vroege werk nog strak en geometrisch was, beïnvloed door vogelvormen, spiegelingen en de abstracte Minimal Art, verraste hij op latere leeftijd met radicale assemblages waarin hij autobanden, olievaten, autoruiten, glasplaten en dotten wol met elkaar verbond. Zijn unieke visie werd gevormd door verre reizen naar Italië, Mexico en de Verenigde Staten, wat leidde tot een glansrijke internationale carrière met selecties voor de prestigieuze Biënnale van Venetië en documenta in Kassel.
De kunstenaar, die later docent werd aan de Ateliers ’63 en de Staatsprijs ontving, weigerde bewust kunst voor de onbeweeglijke eeuwigheid te maken uit huiver voor de loodzware bronzen standbeelden in de stad. In plaats daarvan hield hij zijn beelden beheersbaar en beperkte hij de hoogte vaak tot maximaal twee meter om een intens, menselijk contact tussen object en toeschouwer te garanderen. Ervaar zelf hoe deze functionele objecten de ruimte ademen als de stenen tafelen van Mozes.